Bojana Brankovićbijenale mladih 2021.

Bojana Branković was born on January 1, 1988 in Belgrade. At the end of high school, she finished school as a yoga instructor, which opened new vistas for her, she sees meditation as a cure for almost everything. She graduated in journalism, where she was especially interested in documentary and experimental photography. Her performances are intimate and draw the viewer into her world full of symbols and rituals, which often point to current problems in the world. The last exhibition she participated in was VR, called Performance Art Camp, produced by the European Cultural Center. The next one will take place on April 26, 2021. at the MSUB as part of the Performance Arts Film Marathon, the program was curated by the International Venice Performance Week.

The performance is a kind of seesaw of total chaos and absolute peace.

33 (Thirty three); 12’33’’

Svojim performansom, Bojana Branković se povezuje sa istorijom, sa religijom, tradicijom i putem neprijatnosti u fizičkom telu konzumira prošlost davajući joj lični kontekst i tumačenje. Svaki element ima svoje utemeljene i definisane razloge do kojih je dolazila u trenutku izvedbe, svi planirani i neplanirani potezi su jedna lična ispovest. Umetnica nas poziva u svoj intimni prostor, dopuštajući nam da se pridružimo toj ispovesti. Služba ili performans, dijalog ili monolog, taj izbor tumačenja je ono što je sastavni deo ovog umetničkog rada. Biblijski kontekst se manifestuje i putem šestorice performera, oni su Vojislav Pavlović, David Soda, Dejan Bosković, Konstantin Ničovski, Nemanja Dabizljević, Yao Wang. Bog je stvorio čoveka šestog dana, a takođe broj šest je simbol mistične sudbine, broj zveri i đavolski simbol. Beli, čisti, sterilni i hladni prostor vizuelno odgovara samom sadržaju izvedbe. Ceo mizanscen je zamišljen kao ultimativni kontrast, klečeći na mermeru, Bojana kontrira prostoru, kreirajući odnos: čisto – prljavo, belo – crveno, tiho – ekspresivno, belo – crno, muškarac – žena, pojedinac – grupa. Senzibilitet ovog umetničkog rada se dodatno naglašava i godinama umetnice – 33 gde ona pokušava da demistifikuje svoj trenutni nivo zrelosti, ali i proslavi svoj životni put gde konačno kontemplativno pušta svoju prošlost prihvatajući identitet i slavi ono što je stvoreno i otkriveno