Back to top

Ana Aleksić

Ana Aleksić (1992) završila Gimnaziju “Slobodan Škerović” u Podgorici i osnovne i specijalističke studije slikarstva na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju 2017. godine, u klasi prof Dragana Karadžića. U toku specijalističkih studija boravila jedan semestar na École Supérieure d’Art de Lorraine u Mecu, Francuska (2016).
Apsolventkinja je na master studijama slikarstva na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu u klasi prof Radomira Kneževića. Trenutno je na studijskom boravku u École Nationale Supérieure des Beaux-Arts u Parizu, gdje provodi školsku godinu 2020-21 zahvaljujući stipendiji Vlade Francuske. Samostalno izlagala 2019. godine u Centru savremene umjetnosti Crne Gore u Podgorici, Galerija Klub. Od 2014. učestvuje na izložbama, radionicama i kolonijama u Crnoj Gori i inostranstvu, među kojima su: radionica Matrices organiques – Antwan Horfee u Parizu, Francuska (2021), izložba Preobražaj je temelj sveta u Novoj galeriji vizuelnih umetnosti u Beogradu (2021), izložba Masterpieces II u Umetničkom prostoru U10 u Beogradu (2020), izložba Zbogom Balkan? Zbogom, Balkan! u Centru savremene umjetnosti Crne Gore (2018), ljetnja škola Kotor APSS sa Numen / For Use (2017), Festival Via Pontica u Balčiku, Bugarska (2015), rezidencijalni boravak u Dukley Art Centre u Kotoru (2015), slikanje murala u okviru Ratkovićevih večeri poezije u Bijelom Polju (2014).

Intervju

Šta je za tebe zajednički jezik mladih?

Zajednički jezik mladih je upravo onaj kome Bijenale mladih daje prostor: jezik kreacije i razmjene.

Kako izgleda proces nastanka jednog tvog rada?

Na početku postoji ideja koju prati vizija, više-manje jasna, budućeg djela. Ona služi samo kao početna tačka za rad – proces je u potpunosti intuitivan i prepuštam mu se, dopuštam mu da vodi i mene i rad koji nastaje. Cilj nije rezultat, već proces, i završeni rad je u potpunosti neodvojiv od procesa i služi kao svjedočanstvo svog nastanka. 

Koji su izazovi stvaranja umetnosti onakvom kakvom je ti stvaraš?

Ponekad poželim da radim sa više predumišljaja – mislim da bih uštedjela dosta vremena. Doduše, to vrijeme bih koristila na isti način kao i do sad.

Da li si ti umetnik/ca i šta za tebe predstavlja ta reč?

Smatram sebe umjetnicom i smatram umjetnikom/com svakoga ko je sposoban da nam pokaže novu istinu i nove svijetove, i/ili da predoči ono što već znamo, ali ga nismo svjesni. „Povezivanje čovjeka sa cijelim svijetom – to je značenje filma.“ - Tarkovski

Koji je tvoj beg od stvarnosti? Imaš li uopšte potrebu za begom?

Imam potrebu, moj bijeg je upravo moj stvaralački proces.

Šta za tebe znači biti inovativan?

Kad mislim na inovativnog čovjeka, mislim na dijete i njegovu fascinaciju svijetom koja pojačava želju za daljim otkrivanjem istog.

Imaš li plan za budućnost? Gde tvoja umetnička praksa može da te odvede?

 Prema životu se odnosim kao prema radu – ostavljam sva vrata odškrinuta i idem tamo gdje se put otvori. Nadam se da ću zahvaljujući svom radu imati priliku da upoznam razne svjetske umjetničke scene.

Šta je najviše uticalo na tebe da postaneš ono što si sada / da se baviš time čime se baviš?

Nisam oduvijek znala da ću se baviti umjetnošću, ali sam oduvijek stvarala i oduvijek su me interesovale sve umjetnosti. Velika potreba za izrazom je dosta uticala.

Kako bi opisao/la mladu srpsku kulturno-umetničku scenu?

Puna potencijala, ali nažalost bez dovoljno podrške. Rješenje bi moralo biti bolje umrežavanje umjetnika između sebe i stvaranje jake scene nezavisne od institucija.

Na koji način te tvoj idejni i stvaralački proces oblikuje i/ili menja kao ličnost, da li uopšte?

Učenje, otkrivanje, upoznavanje novog djela, svijeta i same sebe kroz taj proces me nije samo promijenilo, već i formiralo.